Walachia

💡 A four-day road trip in southern Walachia and the central province of Transylvania offered multiple glimpses of the country’s allure.

یک سفر جاده‌ای چهار روزه در جنوب والاچیا و استان مرکزی ترانسیلوانیا، جلوه‌های متعددی از جذابیت این کشور را به نمایش گذاشت.

💡 Merchants crossing Walachia wrote about forests, passes, and hungry wolves.

بازرگانانی که از والاچیا عبور می‌کردند، درباره جنگل‌ها، گذرگاه‌ها و گرگ‌های گرسنه می‌نوشتند.

💡 Maps of Walachia changed hands as often as crowns in neighboring courts.

نقشه‌های والاچیا به همان اندازه که تاج و تخت در دربارهای همسایه دست به دست می‌شد، دست به دست هم می‌شدند.

💡 A costume exhibit traced Walachia through embroidery, braids, and metals.

یک نمایشگاه لباس، والاچیا را از طریق گلدوزی، بافتنی و فلزات نشان می‌داد.

💡 Shot in silvery black-and-white, the film is set in Walachia, a region of southern Romania, in 1835 — a mere 21 years before the nation would outlaw slavery.

این فیلم که به صورت سیاه و سفید نقره‌ای فیلمبرداری شده، در والاچیا، منطقه‌ای در جنوب رومانی، در سال ۱۸۳۵ اتفاق می‌افتد - تنها ۲۱ سال قبل از اینکه برده‌داری در این کشور غیرقانونی شود.

💡 It’s 1835, in the principality of Walachia, a northern region of what is not yet Romania that resembles the territory of a classic western.

سال ۱۸۳۵ است، در شاهزاده‌نشین والاچیا، منطقه‌ای شمالی که هنوز رومانی نشده و شبیه قلمرو یک وسترن کلاسیک است.