vicar capitular

💡 When a bishop’s seat falls vacant, a vicar capitular historically managed affairs.

وقتی کرسی اسقف خالی می‌شود، یک جانشین، امور مربوط به گذشته را اداره می‌کند.

💡 Records show a vicar capitular approving repairs and paying stipends during the interregnum.

اسناد نشان می‌دهد که در دوران فترت، یک کشیش، تعمیرات را تأیید و حقوق و مزایا را پرداخت می‌کرد.

💡 In 1879 Bishop Zinelli died, and Monsignor Sarto was elected vicar capitular to administer the diocese while the see remained vacant.

در سال ۱۸۷۹، اسقف زینلی درگذشت و مونسینور سارتو به عنوان نایب‌السلطنه برای اداره اسقف‌نشین انتخاب شد، در حالی که جایگاه اسقف‌نشین خالی بود.

💡 The election of a vicar capitular signaled continuity despite uncertainty.

انتخاب یک جانشین به عنوان کاپیتول، علیرغم عدم قطعیت، نشان دهنده تداوم بود.