Ural-Altaic

💡 Nineteenth-century linguists grouped families under a broad Ural Altaic hypothesis.

زبان‌شناسان قرن نوزدهم خانواده‌ها را تحت یک فرضیه کلی اورال-آلتایی گروه‌بندی کردند.

💡 These four classes, together with the Samoyedic, constitute the northern or Ural-Altaic division of the Turanian family.

این چهار دسته، همراه با سامویدی‌ها، بخش شمالی یا اورال-آلتایی خانواده تورانی را تشکیل می‌دهند.

💡 A seminar traced why the Ural Altaic idea persisted for decades.

یک سمینار به بررسی این موضوع پرداخت که چرا ایده اورال-آلتایی برای دهه‌ها پابرجا مانده است.

💡 Modern scholarship largely rejects a unified Ural Altaic tree.

پژوهش‌های مدرن تا حد زیادی درخت یکپارچه اورال-آلتایی را رد می‌کنند.

💡 The Finno-Ugrian languages are distinguished from the other divisions of the Ural-Altaic group both in grammar and vocabulary.

زبان‌های فینو-اوگریایی از سایر بخش‌های گروه اورال-آلتایی هم از نظر دستور زبان و هم از نظر واژگان متمایز هستند.

💡 As a race they exhibit manifest evidences of their Ural-Altaic or Mongolic descent in their short stature, absence of beard, oblique eyes, broad face, low forehead and small mouth.

آنها به عنوان یک نژاد، شواهد آشکاری از تبار اورال-آلتایی یا مغولی خود را در قد کوتاه، نداشتن ریش، چشمان مورب، صورت پهن، پیشانی کوتاه و دهان کوچک خود نشان می‌دهند.