Type II error

💡 The equal and opposite misstep, a Type II error, involves attributing a true relationship to chance.

اشتباه مساوی و مخالف، خطای نوع دوم، شامل نسبت دادن یک رابطه واقعی به شانس است.

💡 A Type I error occurs when a true hypothesis is rejected, and a Type II error occurs when a false hypothesis is accepted.

خطای نوع اول زمانی رخ می‌دهد که یک فرضیه درست رد شود و خطای نوع دوم زمانی رخ می‌دهد که یک فرضیه نادرست پذیرفته شود.

💡 Power analysis guards against excessive Type II error.

تحلیل توان، از خطای نوع دوم بیش از حد جلوگیری می‌کند.

💡 Small samples raise the chance of a Type II error.

نمونه‌های کوچک احتمال خطای نوع دوم را افزایش می‌دهند.

💡 Underpowered trials often mask effects via Type II error.

آزمایش‌های فاقد قدرت کافی اغلب اثرات را از طریق خطای نوع دوم پنهان می‌کنند.

💡 In the 20th century it was believed that a Type I error was worse than a Type II error.

در قرن بیستم اعتقاد بر این بود که خطای نوع اول بدتر از خطای نوع دوم است.