tootsy-wootsy

💡 As for Lady Lytton herself, one cares to know little more than that she could have married a man who habitually addressed her as his "sugar-plum," his "tootsy-wootsy," and his "sweety-weety."

در مورد خود لیدی لیتون، فقط می‌توان گفت که او می‌توانست با مردی ازدواج کند که عادت داشت او را با القابی مثل «آلو شکری»، «خوشگله» و «ناز و دوست‌داشتنی» خطاب کند.

💡 He blushed to the roots of his hair on being called "Baby," "Mamma's Boy," "Little Tootsy-Wootsy," and other names of the sort applied to him by the cadets.

وقتی او را «بچه»، «پسر مامان»، «توتسی-توتسی کوچولو» و القاب دیگری از این قبیل که دانشجویان به او می‌دادند صدا می‌زدند، از خجالت سرخ می‌شد.

💡 And since she's been left alone he'd been callin' reg'lar once a week, urging her to be his tootsy-wootsy No. 3.

و از وقتی که تنها مانده بود، مرد مرتباً هفته‌ای یک بار به او زنگ می‌زد و از او می‌خواست که معشوقه‌ی شماره‌ی ۳ و شیطنت‌آمیزش باشد.

💡 The phrase tootsy wootsy belongs to the land of nursery rhymes and sleep-deprived humor.

عبارت «توتسی ووتسی» به سرزمین شعرهای کودکانه و طنزهای خواب‌آور تعلق دارد.

💡 You little tootsy-wootsy, deary things.

شما کوچولوهای شیطون و دوست‌داشتنی.

💡 A friend texted, “How’s your tootsy wootsy after that hike?”—roasting me for blisters.

یکی از دوستانم پیامک داد: «بعد از آن پیاده‌روی، حالت چطور است؟» - که باعث شد صورتم تاول بزند.