tenant in chief

💡 No tenant in chief or royal servant might be excommunicated, or their land placed under interdict, but by the king's assent.

هیچ رعیت یا خدمتکار سلطنتی نمی‌توانست تکفیر شود یا زمینش توقیف گردد، مگر با رضایت پادشاه.

💡 In feudal England, a tenant in chief held lands directly from the crown.

در انگلستان فئودالی، یک مستأجر ارشد، زمین‌ها را مستقیماً از طرف پادشاه در اختیار داشت.

💡 Theory of Selden; According to the first, every tenant in chief by knight-service was an honorary or parliamentary baron by reason of his tenure.

نظریه سلدن؛ طبق نظریه اول، هر مستأجر ارشد که به واسطه خدمت شوالیه‌ای در منصب خود قرار داشت، به دلیل مدت تصدی‌اش، یک بارون افتخاری یا پارلمانی محسوب می‌شد.

💡 In the Great Councils the prelates and greater barons had assembled, and the lesser barons were also summoned; the term baron being equivalent to tenant in chief.

در شوراهای بزرگ، اسقف‌ها و بارون‌های ارشد گرد هم آمده بودند و بارون‌های پایین‌تر نیز احضار شده بودند؛ اصطلاح بارون معادل مستأجر ارشد بود.

💡 Records list each tenant in chief with obligations of knights’ service.

سوابق، تعهدات هر مستأجر اصلی را به عنوان شوالیه فهرست می‌کند.

💡 A tenant in chief could grant subinfeudations to loyal followers.

یک مستأجر ارشد می‌توانست به پیروان وفادار خود امتیازات فرعی اعطا کند.