taxi dancing

💡 Still sleek and jolly, he was observed stuffing pigs' knuckles and sauerkraut, running down a street after a taxi, dancing until 5 a. m. on New Year's Eve.

او که هنوز شیک و بشاش بود، در حالی که بند انگشت خوک و کلم ترش را پر می‌کرد، در خیابان دنبال تاکسی می‌دوید و تا ساعت ۵ صبح شب سال نو می‌رقصید، دیده شد.

💡 Exhibits on taxi dancing display numbered tickets and glittering shoe buckles.

نمایشگاه‌های رقص تاکسی، بلیط‌های شماره‌دار و سگک‌های کفش براق را به نمایش می‌گذارند.

💡 Oral histories of taxi dancing reveal complicated bargains between autonomy and safety.

تاریخ شفاهی رقص در تاکسی، چانه‌زنی‌های پیچیده‌ای را بین خودمختاری و امنیت آشکار می‌کند.

💡 Today, though, with morality up for grabs and corruption setting its sights on loftier goals, the notion of taxi dancing, once thought of as illicit, now seems quaint.

اما امروزه، با توجه به اینکه اخلاق در معرض خطر است و فساد اهداف والاتری را دنبال می‌کند، مفهوم رقصیدن در تاکسی که زمانی غیرقانونی تلقی می‌شد، اکنون عجیب و غریب به نظر می‌رسد.

💡 Cities alternately banned and tolerated taxi dancing, reflecting shifting moral tides.

شهرها به تناوب رقصیدن در تاکسی را ممنوع و تحمل می‌کردند، که نشان دهنده‌ی تغییر روندهای اخلاقی بود.

💡 “She hired him for the evening. They’re taxi dancing,” she said.

«او او را برای عصر استخدام کرد. آنها دارند با تاکسی می‌رقصند.»