tatami

💡 It's unclear whether it has worked – Mr Hakamata still paces back and forth for hours, just as he did for years in a jail cell the size of three single tatami mats.

مشخص نیست که آیا این روش جواب داده است یا نه - آقای هاکاماتا هنوز ساعت‌ها به این طرف و آن طرف قدم می‌زند، درست همانطور که سال‌ها در سلولی به اندازه سه تشک تاتامی تک نفره این کار را می‌کرد.

💡 “Not what is lost but what is found when you do safety meetings in two languages and you learn not to walk onto tatami mats with your utility boots.”

«چیزی که از دست می‌رود مهم نیست، بلکه چیزی است که وقتی جلسات ایمنی را به دو زبان برگزار می‌کنید و یاد می‌گیرید که با چکمه‌های ایمنی روی تشک‌های تاتامی راه نروید، پیدا می‌شود.»

💡 Meals run at least three hours and are served inside a traditional Japanese house with tatami floors and garden views.

صرف غذا حداقل سه ساعت طول می‌کشد و در یک خانه سنتی ژاپنی با کفپوش تاتامی و چشم‌انداز باغ سرو می‌شود.

💡 The room smelled of straw and tatami after the afternoon sun.

بعد از آفتاب بعد از ظهر، بوی کاه و تاتامی در اتاق پیچیده بود.

💡 He paused to bow before stepping onto the tatami, a breath that clarified respect more than any speech.

قبل از اینکه روی تاتامی قدم بگذارد، مکثی کرد تا تعظیم کند، نفسی که بیش از هر سخنی، احترام را آشکار می‌کرد.

💡 Shoes stayed at the door; tatami deserves respect.

کفش‌ها دم در ماندند؛ تاتامی شایسته احترام است.