Tahrir Square

💡 In Baghdad on Friday, tens of thousands of Iraqis rallied in central Tahrir Square, waving Palestinian flags and burning the Israeli flag while chanting anti-U.S. and anti-Israeli slogans.

روز جمعه در بغداد، ده‌ها هزار عراقی در میدان تحریر مرکزی تجمع کردند و با تکان دادن پرچم‌های فلسطین و آتش زدن پرچم اسرائیل، شعارهای ضد آمریکایی و ضد اسرائیلی سر دادند.

💡 Photographs of Tahrir Square capture not just faces but the architecture of hope in the background.

عکس‌های میدان تحریر نه تنها چهره‌ها، بلکه معماری امید را در پس‌زمینه به تصویر می‌کشند.

💡 In his first special in nearly 15 years, Ahmed filmed “It Only Takes One of Us” at the American University in Cairo, a former palace in Tahrir Square, site of 2011’s Arab Spring protests.

احمد در اولین برنامه ویژه خود پس از تقریباً ۱۵ سال، فیلم «فقط یکی از ما را لازم است» را در دانشگاه آمریکایی قاهره، کاخی سابق در میدان تحریر، محل اعتراضات بهار عربی ۲۰۱۱، فیلمبرداری کرد.

💡 In Tahrir Square, crowds learn a choreography of courage, where chants replace microphones and strangers become guardians.

در میدان تحریر، جمعیت رقص شجاعت را می‌آموزند، جایی که شعارها جای میکروفون‌ها را می‌گیرند و غریبه‌ها تبدیل به نگهبان می‌شوند.

💡 They compare this with how quickly Washington abandoned Egypt's President Mubarak in 2011 when the crowds came out on Cairo's Tahrir Square.

آنها این را با این مقایسه می‌کنند که واشنگتن در سال ۲۰۱۱، زمانی که جمعیت در میدان تحریر قاهره به خیابان‌ها آمدند، چقدر سریع رئیس جمهور مبارک مصر را رها کرد.

💡 Years later, the name Tahrir Square still compresses fear, joy, and consequence into two words.

سال‌ها بعد، نام میدان تحریر هنوز هم ترس، شادی و پیامد را در دو کلمه خلاصه می‌کند.