taedium vitae

💡 This taedium vitae, he explains, grows out of Werther’s reading: The soulful proto-Romantic mediates the world through books rather than taking part directly in life.

او توضیح می‌دهد که این زندگیِ توأم با شوخی و خنده، از مطالعه‌ی ورتر سرچشمه می‌گیرد: رمانتیسمِ پیش از رمانتیکِ پراحساس، به جای اینکه مستقیماً در زندگی مشارکت کند، از طریق کتاب‌ها با جهان ارتباط برقرار می‌کند.

💡 On gray afternoons, taedium vitae whispers that nothing matters; a walk usually proves it a liar.

در بعدازظهرهای ابری، زندگیِ بی‌هدف زمزمه می‌کند که هیچ چیز مهم نیست؛ یک پیاده‌روی معمولاً دروغ بودنش را ثابت می‌کند.

💡 Writers diagnose taedium vitae in characters to expose a hunger for texture, not drama.

نویسندگان، زندگیِ تکراری را در شخصیت‌ها تشخیص می‌دهند تا عطش آن‌ها را برای بافت داستان، نه درام، آشکار کنند.

💡 When taedium vitae hits, chores and friends serve better than heroics.

وقتی که زندگیِ تکراری از راه می‌رسد، کارهای خانه و دوستان بهتر از قهرمان‌بازی‌ها عمل می‌کنند.

💡 Menzhinsky died of what Europeans still call taedium vitae.

منژینسکی بر اثر چیزی که اروپایی‌ها هنوز آن را «زندگی بی‌روح» می‌نامند، درگذشت.