Strayhorn

💡 We played a late recording of Strayhorn and let the living room exhale in sophisticated blues.

ما یک آهنگ ضبط‌شده‌ی دیرهنگام از Strayhorn پخش کردیم و اجازه دادیم اتاق نشیمن غرق در موسیقی بلوزِ پیچیده شود.

💡 Essays on Strayhorn remind us how elegance and melancholy dance beautifully together.

مقالاتی درباره استری‌هورن به ما یادآوری می‌کنند که چگونه ظرافت و مالیخولیا به زیبایی با هم می‌رقصند.

💡 A trio rehearsed Strayhorn charts until the harmonies felt like shared secrets.

یک گروه سه نفره، قطعات گروه Strayhorn را آنقدر تمرین کردند تا هارمونی‌ها مثل رازهای مشترک به نظر برسند.

💡 Like Strayhorn and Comstock’s arrangements before, Kinoshi’s score is based in jazz.

مانند تنظیم‌های قبلی استری‌هورن و کامستاک، موسیقی متن کینوشی بر اساس جاز است.

💡 Davis mentions a dazzling array of influences from other great African American composers as well, such as Duke Ellington, Billy Strayhorn, Charles Mingus and McCoy Tyner.

دیویس به مجموعه‌ای خیره‌کننده از تأثیرات دیگر آهنگسازان بزرگ آفریقایی-آمریکایی مانند دوک الینگتون، بیلی استریهورن، چارلز مینگوس و مک‌کوی تاینر نیز اشاره می‌کند.

💡 Its release, in 1960, also suggested an interesting switch in power dynamics between arranger and arranged: The original cover art gave Ellington, Strayhorn and Tchaikovsky the same billing.

انتشار آن در سال ۱۹۶۰، همچنین نشان‌دهنده‌ی تغییر جالبی در پویایی قدرت بین تنظیم‌کننده و تنظیم‌شده بود: طرح روی جلد اصلی، الینگتون، استری‌هورن و چایکوفسکی را در یک ردیف قرار می‌داد.