Storyville

💡 Robertson next released “Storyville,” a 1991 album inspired by the sounds and legends of New Orleans.

رابرتسون در سال ۱۹۹۱ آلبوم «استوری‌ویل» را منتشر کرد که از صداها و افسانه‌های نیواورلئان الهام گرفته شده بود.

💡 Jazz histories celebrate Storyville as a crucible, even as they reckon with its complicated realities.

تاریخ‌های جاز، استوری‌ویل را به عنوان یک آزمون دشوار جشن می‌گیرند، حتی اگر واقعیت‌های پیچیده آن را در نظر بگیرند.

💡 Storyville Coffee’s current owner, Jon Phelps, part of the company’s initial opening group, was a member of the board of Mars Hill Church.

جان فلپس، مالک فعلی کافه استوری‌ویل، که بخشی از گروه اولیه‌ی افتتاح این شرکت بود، عضو هیئت مدیره‌ی کلیسای مارس هیل نیز بود.

💡 A walking tour of Storyville mapped where rhythm became export.

یک تور پیاده‌روی در استوری‌ویل، جایی که ریتم به یک کالای اساسی تبدیل شد را نشان داد.

💡 Photographs of Storyville capture swagger, sorrow, and brass.

عکس‌های استوری‌ویل، غرور، اندوه و شور و شوق را به تصویر می‌کشند.

💡 “Storyville” was the last conventional rock album Robertson would make for a while.

«استوری‌ویل» آخرین آلبوم راک متعارفی بود که رابرتسون برای مدتی ساخت.