state capitalism

💡 We don't have to live in a form of state capitalism in which the lower 90% of income earners have been robbed of approximately $50 trillion, for the benefit of a fraction of 1%.

ما مجبور نیستیم در نوعی سرمایه‌داری دولتی زندگی کنیم که در آن از ۹۰ درصد پایین جامعه، تقریباً ۵۰ تریلیون دلار به نفع کسری از ۱ درصد، دزدیده شده باشد.

💡 Citizens judge state capitalism by outcomes—jobs, prices, and whether trains behave.

شهروندان، سرمایه‌داری دولتی را بر اساس نتایج آن - مشاغل، قیمت‌ها و نحوه‌ی عملکرد قطارها - قضاوت می‌کنند.

💡 China’s nationalist state capitalism now dominates the international economic order.

سرمایه‌داری دولتی ملی‌گرای چین اکنون بر نظم اقتصادی بین‌المللی تسلط دارد.

💡 Case studies of state capitalism examine trade-offs between coordination and innovation.

مطالعات موردی سرمایه‌داری دولتی، بده‌بستان‌های بین هماهنگی و نوآوری را بررسی می‌کنند.

💡 Analysts argue state capitalism can mobilize resources quickly while risking complacent monopolies.

تحلیلگران معتقدند که سرمایه‌داری دولتی می‌تواند منابع را به سرعت بسیج کند، در حالی که خطر انحصارهای خودپسندانه را به همراه دارد.

💡 At the other end is state capitalism, like in China, where the government directs economic activity while incorporating market elements.

در سوی دیگر، سرمایه‌داری دولتی قرار دارد، مانند چین، که در آن دولت فعالیت اقتصادی را هدایت می‌کند و در عین حال عناصر بازار را نیز در آن دخیل می‌سازد.