spirit rapping

💡 We have now come to the closing section of this already long essay,—namely, to the explanation of such phenomena as table-tipping, spirit rapping and dictation, and distant transmission of thought.

اکنون به بخش پایانی این مقاله‌ی طولانی رسیده‌ایم، یعنی به توضیح پدیده‌هایی مانند واژگونی میز، ضربت زدن و دیکته کردن ارواح و انتقال افکار از راه دور.

💡 Museums present spirit rapping as a window into technology, theater, and longing.

موزه‌ها، رپ‌خوانی ارواح را به عنوان دریچه‌ای به سوی فناوری، تئاتر و اشتیاق ارائه می‌دهند.

💡 Victorian parlors hosted spirit rapping, where knocks translated grief into performance.

سالن‌های پذیرایی ویکتوریایی میزبان رپی بودند که در آن در زدن، غم و اندوه را به اجرا تبدیل می‌کرد.

💡 Skeptics debunked spirit rapping, but the desire to hear from the beyond toured on.

شکاکان، رپ خوانی با ارواح را رد کردند، اما میل به شنیدن از ماوراء، همچنان ادامه داشت.

💡 The Fox sisters, to whom we owe the origin of modern spiritism, confessed that this was the way they produced their spirit rapping.

خواهران فاکس، که منشأ روح‌گرایی مدرن را مدیون آنها هستیم، اعتراف کردند که این روشی بود که آنها برای رپ خوانی با ارواح استفاده می‌کردند.

💡 The exhibitions consisted of the usual phenomena, table turning, spirit rapping and the moving of large bodies by invisible means.

این نمایشگاه‌ها شامل پدیده‌های معمول، چرخاندن میز، ضربه زدن به ارواح و حرکت دادن اجسام بزرگ به وسیله وسایل نامرئی بود.