Shavian

💡 A Shavian hero prefers arguments to swordplay and usually wins.

یک قهرمان شاویایی بحث و جدل را به شمشیربازی ترجیح می‌دهد و معمولاً برنده می‌شود.

💡 Critics call the dialogue Shavian when wit wrestles complacency.

منتقدان این دیالوگ را «شاویان» می‌نامند، زمانی که شوخ‌طبعی با خودراضی بودن دست و پنجه نرم می‌کند.

💡 “Shipwreck” it is called, and it’s the U.S. premiere of a play of ideas on a Shavian scale, which is a good thing.

اسمش «کشتی غرق‌شده» است، و اولین نمایش آمریکاییِ نمایشی از ایده‌ها در مقیاس شاویایی است، که چیز خوبی است.

💡 A Shavian preface argues harder than most plays conclude.

یک مقدمه‌ی شاویایی، استدلال‌هایی سخت‌تر از نتیجه‌گیری اکثر نمایشنامه‌ها ارائه می‌دهد.

💡 Not every film or TV actor has done period work, but theater-trained actors usually have at least a few Shakespeare plays and Shavian comedies under their era-appropriate belts.

همه بازیگران سینما یا تلویزیون کارهای مربوط به آن دوره را انجام نداده‌اند، اما بازیگران آموزش‌دیده در تئاتر معمولاً حداقل چند نمایشنامه شکسپیر و کمدی‌های شاویایی را در کارنامه خود دارند که مناسب آن دوره است.

💡 Ms. Rampersad, who began her shift to directing about a decade ago when she sensed the window for dancing jobs begin to shrink, said this connection to all things Shavian didn’t happen overnight.

خانم رامپرساد، که حدود یک دهه پیش، زمانی که احساس کرد فرصت‌های شغلی برای رقص رو به کاهش است، تغییر مسیر خود به کارگردانی را آغاز کرد، گفت که این ارتباط با همه چیزهایی که شاویان به آنها اشاره کرد، یک شبه اتفاق نیفتاده است.