Shakespeare, William

💡 Teachers remind students that Shakespeare, William wrote for actors and crowds, not for footnotes alone.

معلمان به دانش‌آموزان یادآوری می‌کنند که ویلیام شکسپیر آثارش را برای بازیگران و جمعیت می‌نوشت، نه فقط برای پاورقی‌ها.

💡 Publishing records for Shakespeare, William tell a messy story of quartos, collaboration, and stubborn survival.

ویلیام با انتشار آثار شکسپیر، داستان آشفته‌ای از صفحات گرامافون، همکاری و سرسختی در بقا را روایت می‌کند.

💡 And in his 2009 book on the bard, “William Shakespeare,” William Baker writes that from 1603 to 1613 theater closures amounted to 78 total months on account of plague and infection.

و ویلیام بیکر در کتاب خود در سال ۲۰۰۹ درباره این شاعر، «ویلیام شکسپیر»، می‌نویسد که از سال ۱۶۰۳ تا ۱۶۱۳، به دلیل طاعون و عفونت، در مجموع ۷۸ ماه تئاترها تعطیل بودند.

💡 But the initials match those of Iohannes Shakespeare, William’s father, who dealt in leather hides – “no doubt some of them for bookbinding”, Kells writes.

اما حروف اول نام خانوادگی با حروف اول نام یوهانس شکسپیر، پدر ویلیام، که با پوست چرم سر و کار داشت، مطابقت دارد - کلز می‌نویسد: «بدون شک برخی از آنها برای صحافی کتاب استفاده می‌شد».

💡 Biographies of Shakespeare, William juggle scant documents with imaginative restraint, avoiding the temptation to overconfidently embroider.

ویلیام در زندگینامه‌های شکسپیر، اسناد اندک را با خویشتن‌داری تخیلی ترکیب می‌کند و از وسوسه‌ی اغراق‌آمیز و اغراق‌آمیز اجتناب می‌کند.