secondary stress

💡 Dictionaries mark secondary stress with a small tick, reminding learners that English prosody has more than one layer.

فرهنگ‌های لغت، استرس ثانویه را با یک تیک کوچک علامت‌گذاری می‌کنند و به زبان‌آموزان یادآوری می‌کنند که عروض انگلیسی بیش از یک لایه دارد.

💡 The syllables "soul, Merman" are respectively cases of primary stress, secondary stress, and no-stress.

هجاهای «soul, Merman» به ترتیب موارد استرس اولیه، استرس ثانویه و بدون استرس هستند.

💡 In “characterization,” the secondary stress falls on “ac,” which subtly shapes the rhythm even though the primary stress lands elsewhere.

در «شخصیت‌سازی»، تکیه‌ی ثانویه روی «ac» قرار می‌گیرد، که با وجود اینکه تکیه‌ی اصلی در جای دیگری قرار دارد، به طور نامحسوسی ریتم را شکل می‌دهد.

💡 In Anglo-Saxon verse the combination of a primary stress, a secondary stress, and an unstressed syllable, is a recognized type.

در شعر آنگلوساکسون، ترکیب یک تکیه اصلی، یک تکیه ثانویه و یک هجای بی‌تکیه، نوعی شناخته‌شده است.

💡 If the thesis in either foot is the second part of a compound it receives, of course, a secondary stress.

اگر تز در هر یک از پاها بخش دوم یک ترکیب باشد، مسلماً استرس ثانویه دریافت می‌کند.

💡 Actors practice lines until secondary stress supports the emotional contour without turning every syllable into a drumbeat.

بازیگران دیالوگ‌ها را تمرین می‌کنند تا زمانی که تأکید ثانویه، بدون تبدیل هر هجا به ضرب‌آهنگ درام، از فضای احساسی پشتیبانی کند.