sea oats

💡 Planted around the base of the vine maple, the bold foliage of a hosta or three creates a visual still point and offers contrast to the fine texture of Northern sea oats.

شاخ و برگ‌های پررنگ یک یا سه عدد گیاه هوستا که در اطراف پایه درخت افرا کاشته شده‌اند، یک نقطه بصری ثابت ایجاد می‌کنند و در تضاد با بافت ظریف جو دوسر دریایی شمالی قرار می‌گیرند.

💡 There are glimpses of what was meant to be, a clump of northern sea oats here, a goldenrod there, but all is now smothered in invasive vines and brambles and miscanthus grasses.

نشانه‌هایی از آنچه قرار بود باشد، دیده می‌شود، انبوهی از جو دوسر دریایی شمالی اینجا، یک علف طلایی آنجا، اما اکنون همه چیز در تاک‌ها و بوته‌های خاردار مهاجم و علف‌های میسکانتوس خفه شده است.

💡 As the weather cools, the dangling seed heads and foliage of the sea oats change from green to gold to a coppery brown, standing in the winter landscape unless it gets knocked back by snow.

با سرد شدن هوا، سرشاخه‌های آویزان و شاخ و برگ جو دوسر دریایی از سبز به طلایی و سپس به قهوه‌ای مسی تغییر رنگ می‌دهند و در منظره زمستانی باقی می‌مانند، مگر اینکه برف آنها را از جا بکند.

💡 At dusk, sea oats turn copper and the beach forgets to be crowded.

هنگام غروب، جو دوسر دریایی به رنگ مسی درمی‌آید و ساحل شلوغی را فراموش می‌کند.

💡 Signs beg you not to trample sea oats, because selfies are brief and erosion is not.

تابلوها التماس می‌کنند که جو دوسر دریایی را زیر پا نگذارید، چون سلفی‌ها کوتاه هستند و فرسایش نه.

💡 Around 100 horses roam in the Corolla herd and have adapted to eating sea oats, persimmons, acorns and other native grasses on the island, the News & Observer reported.

به گزارش نیوز اند آبزرور، حدود ۱۰۰ اسب در گله اسب‌های کورولا پرسه می‌زنند و به خوردن جو دوسر دریایی، خرمالو، بلوط و سایر علف‌های بومی این جزیره عادت کرده‌اند.