Schönberg

💡 More Schönberg in the play would not have been amiss.

حضور بیشتر شونبرگ در این نمایش خالی از لطف نبود.

💡 The conductor defended Schönberg by making the line sing, not by lecturing.

رهبر ارکستر با خواندن این سطر، نه با سخنرانی، از شونبرگ دفاع کرد.

💡 After Schönberg, silence in the hall felt charged rather than empty.

بعد از شونبرگ، سکوت در سالن به جای خالی، سنگین به نظر می‌رسید.

💡 “With all his skill,” Mr. Schonberg continued, “Mr. Pollini failed to suggest that he was deeply involved in the music.”

آقای شونبرگ ادامه داد: «با تمام مهارتش، آقای پولینی نتوانست نشان دهد که عمیقاً درگیر موسیقی بوده است.»

💡 A program paired Schönberg with folk songs to show continuity beneath surface shocks.

یک برنامه، شونبرگ را با آهنگ‌های فولکلور همراه کرد تا پیوستگی زیر شوک‌های سطحی را نشان دهد.

💡 John C. Sweet portrays with a muted sadness Arnold Schönberg, the groundbreaking Jewish composer and music theorist, who is forced to cut off his friendship with the antisemitic Kandinsky.

جان سی. سوئیت با اندوهی خاموش، آرنولد شونبرگ، آهنگساز و نظریه‌پرداز موسیقی یهودی پیشگام را به تصویر می‌کشد که مجبور می‌شود دوستی خود را با کاندینسکیِ یهودستیز قطع کند.