Sassetta

💡 We started out in the Met looking in silence at “The Journey of the Magi” by Sassetta, the 15th-century Sienese painter.

ما در موزه متروپولیتن شروع به گشت و گذار کردیم و در سکوت به تابلوی «سفر مغان» اثر ساسِتا، نقاش سیه‌نایی قرن پانزدهم، خیره شدیم.

💡 Students sketched Sassetta, discovering gold leaf behaves like sunlight if treated gently.

دانش‌آموزان با کشیدن طرح ساسِتا، کشف کردند که اگر با ورق طلا به آرامی رفتار شود، مانند نور خورشید رفتار می‌کند.

💡 A curator placed Sassetta beside louder contemporaries; restraint won the comparison generously.

یکی از متصدیان نمایشگاه، ساسِتا را در کنار معاصرانِ پرسروصداتر قرار داد؛ خویشتن‌داری، سخاوتمندانه در این مقایسه پیروز شد.

💡 Panels by Sassetta glow with delicate saints and improbable architecture, quiet miracles in tempera.

تابلوهای ساستا با تصاویر مقدسین ظریف و معماری‌های نامحتمل، معجزات آرام در رنگ‌های ملایم، می‌درخشند.

💡 And the walls around them were lined with Renaissance paintings: Sassetta, Bernardo Daddi, Botticelli and Piero di Cosimo.

و دیوارهای اطراف آنها با نقاشی‌های رنسانس پوشیده شده بود: ساسِتا، برناردو دَدی، بوتیچلی و پیرو دی کوزیمو.

💡 In a Western-civilization book, he found himself mesmerized by Sassetta’s Italian Renaissance painting “The Meeting of Saint Anthony and Saint Paul.”

در کتابی درباره تمدن غرب، او خود را مسحور نقاشی رنسانس ایتالیایی ساسِتا با عنوان «ملاقات سنت آنتونی و سنت پاول» یافت.