Salem witch trials

💡 Memorials to the Salem witch trials ask visitors to speak softly, holding names with the dignity denied them in life.

یادبودهای محاکمات جادوگران در سِیلِم از بازدیدکنندگان می‌خواهند که آرام صحبت کنند و نام‌هایی را با عزتی که در زندگی از آنها دریغ شده بود، در دست داشته باشند.

💡 “It was like the Salem witch trials,” he said, adding that the hearings were a distraction from the devastation in Gaza.

او گفت: «مثل دادگاه‌های جادوگران سالم بود» و افزود که این جلسات استماع حواس‌ها را از ویرانی غزه پرت می‌کند.

💡 Teachers use the Salem witch trials to explore moral panics, inviting students to examine contemporary echoes with gentleness and rigor.

معلمان از محاکمات جادوگران شهر سِیلِم برای بررسی هراس‌های اخلاقی استفاده می‌کنند و دانش‌آموزان را دعوت می‌کنند تا با ملایمت و دقت، پژواک‌های معاصر را بررسی کنند.

💡 In I, Tituba: Black Witch of Salem, Condé told the story of a slave who was one of the first women to be accused of witchcraft during the 1692 Salem witch trials.

در کتاب «من، تیتوبا: جادوگر سیاه سالم»، کنده داستان برده‌ای را روایت می‌کند که یکی از اولین زنانی بود که در جریان محاکمات جادوگران سالم در سال ۱۶۹۲ به جادوگری متهم شد.

💡 Discussions of the Salem witch trials now emphasize property disputes, teenage dynamics, and theology, resisting tidy explanations that comfort more than clarify.

بحث‌های مربوط به محاکمات جادوگران شهر سِیلِم اکنون بر اختلافات ملکی، پویایی‌های نوجوانان و الهیات تأکید دارند و در برابر توضیحات منظمی که بیشتر تسلی‌بخش هستند تا روشن‌کننده، مقاومت می‌کنند.

💡 The witch trials that are perhaps best known are the infamous Salem witch trials that took place in Massachusetts, USA, between February 1692 and May 1693.

محاکمات جادوگری که شاید شناخته‌شده‌ترین آنها باشند، محاکمات بدنام جادوگری در شهر سالم هستند که بین فوریه ۱۶۹۲ و مه ۱۶۹۳ در ماساچوست، ایالات متحده آمریکا، برگزار شدند.