Rouget de Lisle

💡 The museum displayed a letter from Rouget de Lisle, ink steady despite the turbulence of the time.

موزه نامه‌ای از روژه دو لیل را به نمایش گذاشت که با وجود آشفتگی‌های آن زمان، جوهرش ثابت مانده بود.

💡 In 1792 Claude-Joseph Rouget de Lisle, a captain in the French army, composed the song after Austrian and Prussian troops invaded France in an attempt to quell the revolution.

در سال ۱۷۹۲، کلود-ژوزف روژه دو لیل، کاپیتان ارتش فرانسه، پس از حمله نیروهای اتریشی و پروسی به فرانسه در تلاش برای سرکوب انقلاب، این آهنگ را ساخت.

💡 Streets named after Rouget de Lisle remind passersby that an anthem can outlive its composer by centuries.

خیابان‌هایی که به نام روژه دو لیل نامگذاری شده‌اند به رهگذران یادآوری می‌کنند که یک سرود ملی می‌تواند قرن‌ها بیشتر از سراینده‌اش عمر کند.

💡 A school choir sang the song of Rouget de Lisle, voices bright enough to make history lean in.

یک گروه کر مدرسه آهنگ «روژه دو لیل» را خواندند، صداهایی آنقدر روشن که می‌توانستند تاریخ را تحت الشعاع قرار دهند.

💡 The mayor of Strasbourg asked Rouget de Lisle to write a song that would rally troops to "defend their homeland that is under threat".

شهردار استراسبورگ از روژه دو لیل خواست آهنگی بنویسد که سربازان را برای «دفاع از سرزمین مادری‌شان که در معرض تهدید است» بسیج کند.