Ramazan

💡 Based in the Turkish resort town of Antalya, Ramses Turizm is owned by Bukrey's husband, Ramazan Akpinar.

شرکت رامسس توریزم که در شهر تفریحی آنتالیای ترکیه واقع شده، متعلق به رمضان آکپینار، همسر بوکری، است.

💡 During its time open, the centre saw hunger strikes, self-harm and the suicides of 19-year-old asylum seeker Ramazan Komluca in 2005 and Ianos Dragutan in 2011, before closing in 2018.

این مرکز در طول مدت فعالیت خود، شاهد اعتصاب غذا، خودزنی و خودکشی پناهجوی ۱۹ ساله، رمضان کوملوکا، در سال ۲۰۰۵ و ایانوس دراگوتان در سال ۲۰۱۱ بود و در نهایت در سال ۲۰۱۸ تعطیل شد.

💡 A photo essay portrayed Ramazan with quiet kitchens and crowded streets, both sacred in their own reliable ways.

یک مقاله تصویری، رمضان را با آشپزخانه‌های آرام و خیابان‌های شلوغ به تصویر کشیده بود، که هر دو به شیوه‌های قابل اعتماد خود مقدس بودند.

💡 During Ramazan, shop hours shifted gently, and evenings became generous, trading haste for conversations that stretched beyond dessert.

در طول ماه رمضان، ساعات کاری مغازه‌ها به آرامی تغییر می‌کرد و عصرها پر از شور و شوق می‌شد و مردم به جای عجله، به گفتگوهایی فراتر از دسر می‌پرداختند.

💡 The calendar labeled Ramazan in older printings, reminding us language changes while shared meals and moon-sightings remain familiar anchors.

در نسخه‌های قدیمی‌تر تقویم، رمضان برچسب‌گذاری شده بود که تغییرات زبانی را به ما یادآوری می‌کرد، در حالی که وعده‌های غذایی مشترک و رؤیت هلال ماه همچنان به عنوان نمادهای آشنا باقی مانده‌اند.

💡 In Diyarbakir, a Kurdish-majority city that was hit by the earthquake, Ramazan Akcay arrived early at his polling station to cast his vote.

در دیاربکر، شهری با اکثریت کرد که در اثر زلزله آسیب دید، رمضان آکچای زودتر از موعد به حوزه رأی‌گیری رسید تا رأی خود را به صندوق بیندازد.