purgation

💡 Ritual purgation in the play becomes a metaphor for choosing honesty when secrets fester.

تطهیر آیینی در نمایشنامه به استعاره‌ای برای انتخاب صداقت در زمانی تبدیل می‌شود که اسرار چرکین می‌شوند.

💡 That means treating it as a possible purgation, a lesson in the insufficiency of human strategies and wisdom, and a reason to embrace T.S.

این یعنی با آن به عنوان یک تطهیر احتمالی، درسی در مورد ناکافی بودن استراتژی‌ها و خرد انسانی، و دلیلی برای پذیرش TS برخورد کنیم.

💡 Medieval literature ties purgation to spiritual cleansing, echoing medical theories that once prized balance over microbes.

ادبیات قرون وسطی، تطهیر را به تطهیر معنوی مرتبط می‌کند و یادآور نظریه‌های پزشکی است که زمانی تعادل را بر میکروب‌ها ارجح می‌دانستند.

💡 The seventh and eighth centuries saw the growth of teaching about an intermediate place where souls undergo purification and purgation.

قرن‌های هفتم و هشتم شاهد رشد آموزه‌هایی در مورد مکانی واسط بود که در آن ارواح در معرض تطهیر و پالایش قرار می‌گیرند.

💡 The homily referenced the church suffering, inviting prayers for souls in purgation alongside concrete acts of mercy for the living.

این موعظه به رنج کلیسا اشاره داشت و از مردم دعوت می‌کرد تا برای ارواح در حال تطهیر دعا کنند و در عین حال برای زندگان نیز اعمال رحمت و شفقت انجام دهند.

💡 This purgation is absent from Jeff Buckley’s soft, wounded crooning.

این تطهیر و پالایش در زمزمه‌های آرام و زخم‌خورده‌ی جف باکلی غایب است.