Prokofiev

💡 Sergei Prokofiev’s score encourages the twisted turns and foreboding touches of Bourne’s imagination.

موسیقی متن سرگئی پروکفیف، پیچ و خم‌های داستان و رگه‌های شوم تخیل بورن را تقویت می‌کند.

💡 A recording of Prokofiev filled the hall with rhythms that stride and smirk, daring the orchestra to keep up.

صدای ضبط‌شده‌ای از پروکفیف سالن را پر از ریتم‌هایی کرد که با گام‌های بلند و پوزخند همراه بودند و ارکستر را به چالش می‌کشیدند تا با آنها همراه شود.

💡 Children recognize Prokofiev through “Peter and the Wolf,” a gateway that teaches timbre with unforgettable characters.

کودکان پروکفیف را از طریق «پیتر و گرگ» می‌شناسند، دریچه‌ای که با شخصیت‌های فراموش‌نشدنی، طنین موسیقی را آموزش می‌دهد.

💡 Her account of Prokofiev’s First Violin Concerto exemplified the golden-age richness and astonishing technique that have long made her a standout in a crowded field.

روایت او از کنسرتو ویولن اول پروکفیف، نمونه‌ای از غنای عصر طلایی و تکنیک شگفت‌انگیزی بود که مدت‌هاست او را در این عرصه‌ی شلوغ به چهره‌ای برجسته تبدیل کرده است.

💡 This take on Prokofiev’s “Romeo and Juliet,” set in a sanatorium with teenagers climbing the walls, has Bourne’s signature clever movement, which can be delightful, and tons of talent onstage.

این برداشت از «رومئو و ژولیت» پروکفیف، که در یک آسایشگاه با نوجوانانی که از دیوارها بالا می‌روند، اتفاق می‌افتد، حرکات هوشمندانه‌ی مخصوص بورن را دارد که می‌تواند لذت‌بخش باشد، و کلی استعداد روی صحنه.

💡 Pianists tackle Prokofiev for percussive sparkle and sly lyricism, a combination that tests both wrists and wit.

پیانیست‌ها برای درخشش کوبه‌ای و غزل‌سرایی زیرکانه، ترکیبی که هم مچ دست و هم هوش و ذکاوت را به چالش می‌کشد، از پروکفیف بهره می‌برند.