podophyllum

💡 Gardeners divide podophyllum rhizomes in cool weather, encouraging colonies that turn shady beds into lush, prehistoric scenes.

باغبانان ریزوم‌های پودوفیلوم را در هوای سرد تقسیم می‌کنند و کلونی‌هایی را تشویق می‌کنند که بسترهای سایه‌دار را به صحنه‌های سرسبز و ماقبل تاریخ تبدیل می‌کنند.

💡 There are groupings of Podophyllum ‘Spotty Dotty’, a hybrid mayapple, Japanese stewartia and pitcher plants with vessel-like blooms shaped like a hood that bugs can crawl up and into.

گروه‌هایی از Podophyllum 'Spotty Dotty'، یک گیاه هیبرید mayapple، گیاه ژاپنی stewartia و گیاه کوزه‌ای با شکوفه‌های آوندی شکل به شکل کلاهک وجود دارد که حشرات می‌توانند از آن بالا رفته و به داخل آن بخزند.

💡 Another favorite is the Asian species Podophyllum, the mayapples, which Mr. Bowen described as “very much a zeitgeist plant.”

یکی دیگر از گونه‌های مورد علاقه، گونه آسیایی Podophyllum، یا همان سیب‌های میاپل است که آقای بوون آن را «گیاهی بسیار با حال و هوای زمانه» توصیف کرد.

💡 Researchers isolated lignans from podophyllum, a reminder that forests hold libraries of chemistry awaiting careful, respectful reading.

محققان لیگنان‌ها را از پودوفیلوم جدا کردند، یادآوری اینکه جنگل‌ها کتابخانه‌هایی از شیمی را در خود جای داده‌اند که منتظر مطالعه دقیق و محترمانه هستند.

💡 North American podophyllum, the mayapple, hides its fruit beneath umbrellas of leaves, a botanical treasure that children learn to spot like a secret.

پودوفیلوم آمریکای شمالی، میاپل، میوه خود را زیر چترهایی از برگ‌ها پنهان می‌کند، گنجینه‌ای گیاهی که کودکان مانند یک راز آن را می‌یابند.

💡 His particular fascination, always pursuing the difference: to work with those like Podophyllum versipelle from China, which, unlike our native P. peltatum, doesn’t go dormant in summer.

شیفتگی خاص او، همیشه دنبال کردن تفاوت: کار کردن با گونه‌هایی مانند Podophyllum versipelle از چین، که برخلاف گونه بومی ما، P. peltatum، در تابستان به خواب نمی‌رود.