pitch accent

💡 But this pitch accent, while alien to us, is not impossible of acquisition, and it is essential to any adequate rendering of any Latin writer, whether of prose or verse.

اما این لهجه‌ی زیر و بمی، اگرچه برای ما بیگانه است، اما یادگیری آن غیرممکن نیست، و برای هر ترجمه‌ی مناسبی از هر نویسنده‌ی لاتین، چه نثر و چه نظم، ضروری است.

💡 It is possible that sporadic changes of accent, as in the Gr. meter compared with the Sanskrit mata, is owing to the shifting of the pitch accent to the same syllable as the stress occupied.

ممکن است تغییرات پراکنده‌ی تکیه، همانطور که در وزن یونانی در مقایسه با ماتای سانسکریت دیده می‌شود، به دلیل تغییر تکیه‌ی زیر و بمی به همان هجایی باشد که تکیه روی آن قرار دارد.

💡 Languages with pitch accent, like Japanese, use tone to distinguish words that otherwise look like twins.

زبان‌هایی که لهجه‌ی زیر و بمی دارند، مانند ژاپنی، از لحن برای تشخیص کلماتی استفاده می‌کنند که در غیر این صورت شبیه دوقلو به نظر می‌رسند.

💡 The teacher drilled pitch accent patterns until our ears stopped hearing music and started hearing meaning.

معلم الگوهای تکیه‌ی زیر و بمی صدا را آنقدر تمرین کرد تا گوش‌های ما دیگر موسیقی را نمی‌شنیدند و شروع به شنیدن معنی می‌کردند.

💡 The pitch accent of the Indo-European languages was originally free, i.e. might occur on any syllable of a word, and this condition of things is still found in the earliest Sanskrit literature.

لهجه‌ی زیر و بمی زبان‌های هند و اروپایی در اصل آزاد بود، یعنی می‌توانست روی هر هجای یک کلمه ظاهر شود، و این وضعیت هنوز هم در اولین ادبیات سانسکریت یافت می‌شود.

💡 Apps that ignore pitch accent produce functional speech, but natives still hear polite wobble.

اپلیکیشن‌هایی که لهجه‌ی زیر و بمی صدا را نادیده می‌گیرند، گفتار کاربردی تولید می‌کنند، اما افراد بومی همچنان تزلزل مودبانه را می‌شنوند.