pink hydrogen

💡 Utilities tout pink hydrogen when electrolysis runs on nuclear, promising carbon-light molecules without the mood swings of weather.

شرکت‌های برق هنگام الکترولیز با استفاده از انرژی هسته‌ای، هیدروژن صورتی تولید می‌کنند که نویدبخش مولکول‌های سبک کربنی بدون نوسانات آب و هوایی است.

💡 Critics argue that pink hydrogen still inherits questions about waste and cost, which makes transparency as important as megawatts.

منتقدان معتقدند که هیدروژن صورتی هنوز سوالاتی در مورد ضایعات و هزینه به همراه دارد، که شفافیت را به اندازه مگاوات مهم می‌کند.

💡 Others will produce hydrogen from electrolyzers that rely on electricity from nuclear power plants—sometimes called “pink” hydrogen.

برخی دیگر هیدروژن را از الکترولیزرهایی تولید می‌کنند که به برق نیروگاه‌های هسته‌ای متکی هستند - که گاهی اوقات هیدروژن «صورتی» نامیده می‌شود.

💡 The nuke-powered fuel has its own color label: “pink” hydrogen.

سوخت هسته‌ای برچسب رنگی خاص خود را دارد: هیدروژن «صورتی».

💡 A pilot project will blend pink hydrogen into pipelines, turning experiments into recipes for future winters.

یک پروژه آزمایشی، هیدروژن صورتی را با خطوط لوله ترکیب می‌کند و آزمایش‌ها را به دستورالعمل‌هایی برای زمستان‌های آینده تبدیل می‌کند.