Pigalle

💡 The guidebook captured Place Pigalle in a paragraph; the city insisted we stay for dessert.

کتاب راهنما در یک پاراگراف، میدان پیگال را توصیف کرده بود؛ شهرداری اصرار داشت که برای دسر بمانیم.

💡 Our paths crossed for the last time in October 2022 at Place Pigalle at Pike Place Market.

آخرین بار در اکتبر ۲۰۲۲ در میدان پیگال در بازار پایک پلیس، مسیرمان به هم رسید.

💡 A bistro stalwart, oeuf-mayo remains in large part thanks to its low price point: just €1.90 for a serving of three egg halves at Bouillon Pigalle, and 90 cents at Le Voltaire for one egg, halved.

سس مایونز اوف، که یک غذای محبوب در رستوران‌های زنجیره‌ای است، تا حد زیادی به لطف قیمت پایینش همچنان محبوب است: فقط ۱.۹۰ یورو برای یک وعده شامل سه نصفه تخم‌مرغ در Bouillon Pigalle و ۹۰ سنت برای یک تخم‌مرغ نصفه در Le Voltaire.

💡 Photographers love Pigalle for signs reflected in rain, a city teaching composition for free.

عکاسان عاشق پیگال به خاطر نشانه‌هایی هستند که در باران منعکس می‌شوند، شهری که به صورت رایگان آموزش ترکیب‌بندی می‌دهد.

💡 One day, in the late 1970s, while walking the streets of Pigalle in Paris, the American painter Barkley L. Hendricks noticed several well-dressed Black men and women.

روزی، در اواخر دهه ۱۹۷۰، بارکلی ال. هندریکس، نقاش آمریکایی، هنگام قدم زدن در خیابان‌های پیگال در پاریس، متوجه چندین مرد و زن سیاه‌پوست خوش‌پوش شد.

💡 A stroll through Place Pigalle at dusk reveals neon, nostalgia, and cafés that forgive long sittings.

قدم زدن در میدان پیگال هنگام غروب، نور نئون، نوستالژی و کافه‌هایی را آشکار می‌کند که نشستن‌های طولانی را می‌بخشند.