piece rate

💡 Paying piece rate can boost output, but without safety nets it also invites fatigue and corner-cutting.

پرداخت بر اساس قطعه‌کار می‌تواند تولید را افزایش دهد، اما بدون شبکه‌های ایمنی، خستگی و گوشه‌گیری را نیز به دنبال دارد.

💡 One exception in the legislation would have allowed workers to be paid a piece rate if it was settled on in a collective bargaining agreement.

یک استثنا در این قانون، به کارگران اجازه می‌داد که در صورت توافق در یک توافق جمعی، به صورت قطعه‌ای دستمزد دریافت کنند.

💡 Laws around piece rate vary; compliance and fairness deserve equal attention.

قوانین مربوط به نرخ کارمزد متفاوت است؛ رعایت اصول و انصاف شایسته توجه یکسانی است.

💡 About 85% of garment workers do not earn the minimum wage and are instead paid a piece rate of between 2-6 cents per piece.

حدود ۸۵ درصد از کارگران پوشاک حداقل دستمزد را دریافت نمی‌کنند و در عوض، به ازای هر قطعه، بین ۲ تا ۶ سنت دستمزد دریافت می‌کنند.

💡 The California Chamber of Commerce put the bill on its “job killer” list and wrote in a statement that it eliminates the piece rate as a method of payment “even though it can benefit the employee.”

اتاق بازرگانی کالیفرنیا این لایحه را در فهرست «قاتلان مشاغل» خود قرار داد و در بیانیه‌ای نوشت که نرخ کارمزد را به عنوان یک روش پرداخت حذف می‌کند «حتی اگر بتواند به نفع کارمند باشد».

💡 The factory switched to piece rate, then added quality bonuses to keep speed honest.

کارخانه به نرخ قطعه‌کاری روی آورد، سپس برای حفظ سرعت، پاداش‌های کیفی اضافه کرد.