number opera

💡 “Die Feen” is a number opera — far from the “endless melody” Wagner would describe in his 1860s essay “Music of the Future.”

«دی فین» یک اپرای چندصدایی است — بسیار متفاوت از «ملودی بی‌پایان» که واگنر در مقاله‌اش در دهه ۱۸۶۰ با عنوان «موسیقی آینده» توصیف می‌کرد.

💡 Students staged a comic number opera, stitching together discrete musical numbers with witty dialogue that highlighted each performer’s strengths without overtaxing the chorus.

دانش‌آموزان یک اپرای کمیک را به صحنه بردند و قطعات موسیقی مجزا را با دیالوگ‌های طنزآمیز به هم پیوند دادند که نقاط قوت هر اجراکننده را بدون فشار آوردن به گروه کر برجسته می‌کرد.

💡 The syllabus contrasted continuous Wagnerian drama with the modular architecture of an Italianate number opera, revealing divergent nineteenth-century aesthetics.

این برنامه درسی، درام پیوسته واگنری را با معماری مدولار یک اپرای شماره‌دار ایتالیایی مقایسه می‌کرد و زیبایی‌شناسی متفاوت قرن نوزدهم را آشکار می‌ساخت.

💡 To write a quintet was, for Wagner, to use a formal device from the operatic past – from number opera – that he had abandoned decades before, in the late 1840s.

برای واگنر، نوشتن یک کوئینتت به معنای استفاده از یک تمهید رسمی از گذشته اپرایی - از اپرای شماره‌دار - بود که او دهه‌ها قبل، در اواخر دهه ۱۸۴۰، آن را کنار گذاشته بود.