photoelectric effect

💡 The photoelectric effect convinced us that light travels with quanta, a polite revolution that rewrote physics homework.

اثر فوتوالکتریک ما را متقاعد کرد که نور با کوانتوم‌ها حرکت می‌کند، انقلابی مؤدبانه که تکالیف فیزیک را از نو نوشت.

💡 In his first paper, Einstein applied German physicist Max Planck’s quantum theory to light to explain the photoelectric effect.

اینشتین در اولین مقاله خود، نظریه کوانتومی فیزیکدان آلمانی، ماکس پلانک، را در مورد نور به کار برد تا اثر فوتوالکتریک را توضیح دهد.

💡 Solar panels are not the photoelectric effect exactly, but the idea—that light can liberate electrons—sits at their family table.

پنل‌های خورشیدی دقیقاً همان اثر فوتوالکتریک نیستند، اما این ایده - که نور می‌تواند الکترون آزاد کند - در خانواده‌ی آن‌ها جایگاه ویژه‌ای دارد.

💡 They have named this the photomolecular effect, by analogy with the photoelectric effect that was discovered by Heinrich Hertz in 1887 and finally explained by Albert Einstein in 1905.

آنها این پدیده را اثر فوتومولکولی نامیده‌اند، که مشابه اثر فوتوالکتریک است که در سال ۱۸۸۷ توسط هاینریش هرتز کشف و در نهایت در سال ۱۹۰۵ توسط آلبرت انیشتین توضیح داده شد.

💡 In the lab, the photoelectric effect produced a tidy plot of kinetic energy versus frequency, as satisfying as a solved riddle.

در آزمایشگاه، اثر فوتوالکتریک یک نمودار مرتب از انرژی جنبشی در مقابل فرکانس ایجاد کرد، به اندازه یک معمای حل شده رضایت‌بخش بود.

💡 Hertz’s discovery in 1887 of the photoelectric effect and the longstanding observation that Mercury’s orbit precesses around the Sun faster than predicted.

کشف اثر فوتوالکتریک توسط هرتز در سال ۱۸۸۷ و مشاهده‌ی دیرینه‌ی حرکت تقدیمی مدار عطارد به دور خورشید سریع‌تر از پیش‌بینی‌ها.