photoactivation

💡 In the past few years, scientists have developed ‘photoactivation’ methods that allow protein functions to be switched on by light1,2.

در چند سال گذشته، دانشمندان روش‌های «فعال‌سازی نوری» را توسعه داده‌اند که امکان فعال‌سازی عملکردهای پروتئین را توسط نور فراهم می‌کند1،2.

💡 The most obvious effect on photoactivation of PV cells is the reduction in the firing of pyramidal cells.

بارزترین تأثیر بر فعال‌سازی نوری سلول‌های PV، کاهش شلیک سلول‌های هرمی است.

💡 Writing in Nature, Wang et al.3 now describe a photoactivation strategy that is both broadly applicable and minimally perturbs normal protein functions.

وانگ و همکارانش در مجله نیچر۳، استراتژی فعال‌سازی نوری را شرح می‌دهند که هم کاربرد گسترده‌ای دارد و هم حداقل اختلال را در عملکردهای طبیعی پروتئین ایجاد می‌کند.

💡 In other photoactivation methods, a key amino-acid residue in the active site is identified and replaced by a modified version of that residue.

در سایر روش‌های فعال‌سازی نوری، یک باقیمانده اسید آمینه کلیدی در جایگاه فعال شناسایی و با یک نسخه اصلاح‌شده از آن باقیمانده جایگزین می‌شود.

💡 Approaches for the photoactivation and photoinhibition of proteins are available, but it is often difficult to apply these without modifying some of the proteins’ activities.

رویکردهایی برای فعال‌سازی نوری و مهار نوری پروتئین‌ها در دسترس هستند، اما اغلب اعمال این رویکردها بدون تغییر برخی از فعالیت‌های پروتئین‌ها دشوار است.