Petrarchism

💡 Petrarchism returned, madrigals came in vogue, the social atmosphere was deodorized again.

پترارکیسم بازگشت، مادریگال‌ها رواج یافتند، فضای اجتماعی دوباره معطر شد.

💡 Moore also had a critical book, “Desiring Voices, Women Sonneteers and Petrarchism,” come out in 2000 from Southern Illinois University Press.

مور همچنین کتاب انتقادی «صداهای آرزومند، زنان غزل‌سرا و پترارکیسم» را در سال ۲۰۰۰ توسط انتشارات دانشگاه ایلینوی جنوبی منتشر کرد.

💡 The tendency of Petrarchism was also in the direction of romanticism.

گرایش پترارکیسم نیز در جهت رمانتیسم بود.

💡 Critics argue Petrarchism hardened into clichés until parodies refreshed the genre.

منتقدان معتقدند که پترارکیسم تا زمانی که پارودی‌ها این ژانر را احیا نکردند، به کلیشه تبدیل شده بود.

💡 Renaissance Petrarchism exported idealized longing across Europe, a fashion both sincere and performative.

پترارکیسم رنسانس، اشتیاق آرمانی را به سراسر اروپا صادر کرد، مدی که هم صادقانه و هم نمایشی بود.

💡 Studying Petrarchism helps writers understand how tropes age and how to revive them gently.

مطالعه‌ی پترارکیسم به نویسندگان کمک می‌کند تا بفهمند که چگونه استعاره‌ها کهنه می‌شوند و چگونه می‌توان آن‌ها را به آرامی احیا کرد.