Peruvian bark

💡 Museums display Peruvian bark beside mosquito nets, connecting medicine to ecology.

موزه‌ها پوست درخت پرو را در کنار پشه‌بندها به نمایش می‌گذارند و پزشکی را به بوم‌شناسی پیوند می‌دهند.

💡 “They promised to send Peruvian bark. It may save her yet.”

«آنها قول داده‌اند که پوست درخت پرو را بفرستند. شاید هنوز نجاتش بدهد.»

💡 Milk, the whites of eggs, strong tea, or tincture of Peruvian bark, should be given.

شیر، سفیده تخم مرغ، چای غلیظ یا تنتور پوست درخت پرو باید داده شود.

💡 Apothecaries sold Peruvian bark tinctures with varying success, a history equal parts relief and guesswork.

عطاری‌ها تنتور پوست درخت پرویی را با موفقیت‌های متفاوت می‌فروختند، تاریخچه‌ای که به همان اندازه که خیال‌پردازی و حدس و گمان بود، تسکین‌دهنده نیز بود.

💡 Their Peruvian bark, quinine, and calomel, immense quantities of which are used without any definite knowledge of their modus operandi, fail in a great majority of cases.

پوست درخت پرویی، کینین و کالومل آنها، که مقادیر زیادی از آنها بدون هیچ گونه آگاهی قطعی از نحوه عملکردشان استفاده می‌شود، در اکثر موارد با شکست مواجه می‌شوند.

💡 Sailors prized Peruvian bark for quinine long before molecular diagrams joined the story.

ملوانان مدت‌ها قبل از اینکه نمودارهای مولکولی به داستان بپیوندند، پوست درخت پرو را به خاطر کینین ارزشمند می‌دانستند.