perissodactyl

💡 Conservation talks use perissodactyl examples—rhinos and tapirs—to illustrate habitat corridors that work for people and megafauna simultaneously.

در گفتگوهای مربوط به حفاظت از محیط زیست، از نمونه‌هایی از پریسوداکتیل‌ها - کرگدن‌ها و تاپیرها - برای نشان دادن مسیرهای زیستگاهی که همزمان برای انسان‌ها و جانوران بزرگ مفید هستند، استفاده می‌شود.

💡 Kids love learning the word perissodactyl, a polysyllabic badge they deploy proudly at zoos near zebra enclosures.

بچه‌ها عاشق یادگیری کلمه perissodactyl هستند، یک نشان چند سیلابی که آنها با افتخار در باغ‌وحش‌ها نزدیک محوطه گورخرها به کار می‌برند.

💡 A perissodactyl track showed a single large toe with supporting pads, exactly the footprint you’d expect from a horse splashing through river mud.

ردپای پریسوداکتیل، یک انگشت بزرگ با بالشتک‌های نگهدارنده را نشان می‌داد، دقیقاً همان ردپایی که از اسبی که در گل و لای رودخانه آب‌بازی می‌کند، انتظار می‌رود.

💡 This is because of our still very incomplete knowledge of several perissodactyl genera of the Eocene, any one of which may eventually prove to be the ancestor sought for.

این به دلیل دانش بسیار ناقص ما از چندین جنس پریسوداکتیل از ائوسن است که هر یک از آنها ممکن است در نهایت جد مورد نظر ما باشد.

💡 The tapirs are an ancient family which has changed but little since it separated from the other perissodactyl stocks in the early Tertiary.

تاپیرها خانواده‌ای باستانی هستند که از زمان جدا شدن از سایر گونه‌های پریسوداکتیل در اوایل دوران سوم زمین‌شناسی، تغییر چندانی نکرده‌اند.

💡 The plantigrade pentadactyl foot of the primitive Ungulate—and even the perissodactyl foot that succeeded it—both belong to the past humid period of the world’s history.

پای پنج‌دنده‌ای گیاه‌خوار سم‌داران اولیه - و حتی پای پریسوداکتیل که پس از آن آمد - هر دو متعلق به دوره مرطوب گذشته تاریخ جهان هستند.