perisarc

💡 During fixation, we avoided harsh solvents that could craze the perisarc, because cracked sheaths distort measurements and confuse first-year microscopy notes.

در طول تثبیت، از حلال‌های قوی که می‌توانستند پریسارک را خراب کنند، اجتناب کردیم، زیرا پوسته‌های ترک‌خورده اندازه‌گیری‌ها را تحریف کرده و یادداشت‌های میکروسکوپی سال اول را گیج می‌کنند.

💡 The hydrozoan’s perisarc preserved growth rings, letting students back-calculate seasonal shifts in nutrients the way foresters read weather from tree trunks.

پریسارک این هیدروزوآن حلقه‌های رشد را حفظ کرده بود و به دانش‌آموزان اجازه می‌داد تغییرات فصلی در مواد مغذی را همانطور که جنگلبانان آب و هوا را از روی تنه درختان می‌خوانند، محاسبه معکوس کنند.

💡 Under magnification, the perisarc looked like a translucent sleeve around the colony, a protective exoskeleton that still flexed delicately as polyps extended and retracted.

در بزرگنمایی، پریسارک مانند یک آستین شفاف در اطراف کلونی به نظر می‌رسید، یک اسکلت خارجی محافظ که با باز و بسته شدن پولیپ‌ها، همچنان به آرامی خم می‌شد.

💡 Histologically, the perisarc or test in the Graptoloidea appears to be composed of three layers, a middle layer of variable structure, and an overlying and an underlying layer of remarkable tenuity.

از نظر بافت‌شناسی، به نظر می‌رسد پریسارک یا پوسته در گراپتولویدیا از سه لایه تشکیل شده است، یک لایه میانی با ساختار متغیر، و یک لایه رویی و یک لایه زیرین با ضخامت قابل توجه.