Pascals wager

💡 Debaters invoke Pascal's wager to argue for belief as a prudent bet, though critics note the house has many tables.

مناظره‌کنندگان شرط‌بندی پاسکال را به عنوان یک شرط‌بندی محتاطانه برای اثبات باور مطرح می‌کنند، اگرچه منتقدان خاطرنشان می‌کنند که کازینو میزهای زیادی دارد.

💡 A public-health talk adapted Pascal's wager to vaccines, balancing tiny risks against large, shared payoffs.

یک سخنرانی در حوزه سلامت عمومی، شرط‌بندی پاسکال را با واکسن‌ها تطبیق داد و ریسک‌های کوچک را در مقابل سودهای بزرگ و مشترک متعادل کرد.

💡 As a thought experiment, Pascal's wager thrives; as theology, it invites footnotes that refuse to end.

به عنوان یک آزمایش فکری، شرط‌بندی پاسکال موفق است؛ اما به عنوان الهیات، پاورقی‌هایی را می‌طلبد که از پایان یافتن امتناع می‌کنند.

💡 Pandemic Earlier this week, I kept on bringing up Pascal’s Wager: it’s better to slightly over-react in your preparations and precautions.

همه‌گیری اوایل این هفته، مدام شرط‌بندی پاسکال را مطرح می‌کردم: بهتر است در آماده‌سازی‌ها و اقدامات احتیاطی خود کمی زیاده‌روی کنید.

💡 I’ve never really known—I just consider it a Pascal’s wager situation.

من هیچ‌وقت واقعاً نمی‌دانستم—فقط آن را یک موقعیت شرط‌بندی پاسکال می‌دانم.

💡 You write about a concept you call “‘Oumuamua’s wager,” after Pascal’s wager, 17th-century mathematician Blaise Pascal’s argument that the benefits of assuming God exists outweigh the drawbacks.

شما در مورد مفهومی می‌نویسید که آن را «شرط‌بندی اوموآموا» می‌نامید، که برگرفته از شرط‌بندی پاسکال است، استدلالی که بلز پاسکال، ریاضیدان قرن هفدهم، مطرح کرد مبنی بر اینکه مزایای فرض وجود خدا بر معایب آن غلبه دارد.