Pamuk

💡 Even when discussing grave topics, Pamuk manages to remain optimistic, insisting that things might yet change for the better in his country.

حتی وقتی درباره موضوعات مهم بحث می‌شود، پاموک خوش‌بین باقی می‌ماند و اصرار دارد که اوضاع در کشورش ممکن است به سمت بهتر شدن تغییر کند.

💡 We read Pamuk to wander Istanbul’s alleys where memory and museums are both unreliable narrators.

ما پاموک را می‌خوانیم تا در کوچه پس کوچه‌های استانبول پرسه بزنیم، جایی که هم خاطره و هم موزه‌ها راویان غیرقابل اعتمادی هستند.

💡 Pamuk’s conjoined interest in these strikingly contemporary themes was coincidental; he began writing the book several years before the appearance of the coronavirus.

علاقه‌ی توأمان پاموک به این مضامین به‌شدت معاصر، تصادفی بود؛ او نوشتن این کتاب را چند سال قبل از ظهور ویروس کرونا آغاز کرد.

💡 Translators of Pamuk wrestle not just with words but with the city those words breathe.

مترجمان پاموک نه تنها با کلمات، بلکه با شهری که این کلمات در آن نفس می‌کشند، دست و پنجه نرم می‌کنند.

💡 Orhan Pamuk’s newly translated “Nights of Plague” is a novel of contradictions: humorous as it is dire, historical as it is fictitious.

«شب‌های طاعون» اثر تازه ترجمه‌شده‌ی اورهان پاموک، رمانی پر از تناقض است: طنزآمیز، در عین حال هولناک، تاریخی، در عین حال تخیلی.

💡 A lecture on Pamuk examined how love stories can smuggle in urban history and political weather.

یک سخنرانی درباره پاموک بررسی کرد که چگونه داستان‌های عاشقانه می‌توانند مخفیانه در تاریخ شهری و حال و هوای سیاسی نفوذ کنند.