outspeak

💡 He had always thought well of himself, but never destroyed the good of it by saying so; and whoever praised him had to do it again, to outspeak his modesty.

او همیشه از خودش تعریف می‌کرد، اما هرگز با گفتن این جمله، خوبی‌هایش را از بین نمی‌برد؛ و هر کسی که او را ستایش می‌کرد، مجبور بود دوباره این کار را بکند تا فروتنی‌اش را نشان دهد.

💡 Outspeak, owt-spēk′, v.t. to say aloud: to speak more, louder, or longer than.—v.i. to speak boldly, to speak up.—adj.

بلند صحبت کردن، owt-spēk′، vt با صدای بلند گفتن: بیشتر، بلندتر یا طولانی‌تر از صحبت کردن. - vi با جسارت صحبت کردن، بلند صحبت کردن. - صفت.