Ouranos

💡 It was from the blood of Ouranos, or of Saturn, dripping into the sea and mingling with its foam, that Venus was formed, to become the mother of her heroic posterity.

از خون اورانوس یا زحل بود که به دریا می‌چکید و با کف آن در می‌آمیخت، که زهره شکل گرفت تا مادر فرزندان قهرمان خود شود.

💡 “I remember now. When the Titans ruled, they imprisoned Gaia and Ouranos’s earlier children— the Cyclopes and the Hekatonkheires.”

«حالا یادم آمد. وقتی تایتان‌ها حکومت می‌کردند، فرزندان قبلی گایا و اورانوس - سیکلوپ‌ها و هکاتونکهایرها - را زندانی کردند.»

💡 Philosophers use Ouranos to discuss origins, authority, and who gets to wield cosmic scissors.

فیلسوفان از اورانوس برای بحث در مورد منشأ، اقتدار و اینکه چه کسی می‌تواند قیچی کیهانی را به کار گیرد، استفاده می‌کنند.

💡 Artists paint Ouranos in deep blues, stars sprinkled like seeds across a restless garden.

هنرمندان اورانوس را با آبی تیره نقاشی می‌کنند، ستاره‌هایی که مانند دانه‌هایی در سراسر باغی بی‌قرار پراکنده شده‌اند.

💡 In myth, Ouranos covers Gaia like a sky-blue mantle, a love story that becomes a revolution.

در اسطوره، اورانوس مانند ردایی آبی آسمانی، گایا را می‌پوشاند، داستان عاشقانه‌ای که به یک انقلاب تبدیل می‌شود.

💡 ‘Ouranos, the first god of the sky. But that means -’ ‘Yes.’

«اورانوس، اولین خدای آسمان. اما این یعنی ـ» «بله.»