Orleanist

💡 He was hotly pursued by the friends of the murdered Louis; but his measures had been taken with too much prompt resolution to permit of a successful issue to his Orleanist pursuers.

دوستان لویی مقتول به شدت او را تعقیب می‌کردند؛ اما اقدامات او چنان با عجله و شتابزدگی انجام شده بود که امکان موفقیت در تعقیب اورلئانیست‌هایش را از بین برده بود.

💡 There he sat in the right centre among the Orleanists, and was chosen by the duc de Broglie as minister of foreign affairs in November 1873.

او در آنجا در مرکز سمت راست در میان اورلئانیست‌ها نشست و در نوامبر ۱۸۷۳ توسط دوک دو بروگلی به عنوان وزیر امور خارجه انتخاب شد.

💡 A man of facile conscience, he afterwards served in turn under Napoleon, the Bourbons and the Orleanists, and became canon of St Denis, bishop of Morocco and dean of the Sorbonne.

او که مردی سهل‌انگار و بی‌تکلف بود، بعدها به نوبت در خدمت ناپلئون، بوربون‌ها و اورلئانیست‌ها درآمد و به مقام کشیشی سن دنی، اسقف مراکش و رئیس دانشگاه سوربن رسید.

💡 Those sitting on the benches to the right of the President comprise the former of every shade—Legitimists, Orleanists, and Imperialists, while those on the left are the Republicans.

کسانی که روی نیمکت‌های سمت راست رئیس جمهور نشسته‌اند، شامل طیف اول از هر طیفی - لژیتیمیست‌ها، اورلئانیست‌ها و امپریالیست‌ها - هستند، در حالی که کسانی که در سمت چپ هستند جمهوری‌خواهان هستند.

💡 The pamphlet argued an Orleanist compromise, threading monarchy through constitutional limits like silk through linen.

این جزوه، مصالحه‌ای اورلئانیستی را مطرح می‌کرد که در آن سلطنت از محدودیت‌های قانون اساسی، مانند ابریشم از میان پارچه کتان، عبور می‌کرد.

💡 An Orleanist reading of events preferred prudence over spectacle, wary of revolutions that devour their bookkeepers first.

قرائت اورلئانیستی از وقایع، احتیاط را بر نمایش ترجیح می‌داد و از انقلاب‌هایی که ابتدا حسابداران خود را می‌بلعند، برحذر بود.