onanist

💡 But, what I wish to lay stress upon, is that the onanists who are full of lamentation and self-reproach are neither the most numerous nor those who commit the greatest excess.

اما چیزی که می‌خواهم بر آن تأکید کنم این است که آن دسته از خودارضایی‌گرایانی که پر از ناله و سرزنش خود هستند، نه بیشترین تعداد را دارند و نه بیشترین افراط را مرتکب می‌شوند.

💡 The diarist called himself an unrepentant onanist, then reconsidered after discussing healthier perspectives with a compassionate therapist.

این نویسنده خاطرات خود را یک خودارضاییِ پشیمان‌نشده خواند، اما پس از بحث در مورد دیدگاه‌های سالم‌تر با یک درمانگر دلسوز، در این مورد تجدیدنظر کرد.

💡 A satirical columnist mocked the character as an onanist of ideas, polishing theories in isolation without engaging real communities.

یک ستون‌نویس طنز، این شخصیت را به عنوان کسی که ایده‌های خودارضایی را مطرح می‌کند و بدون تعامل با جوامع واقعی، نظریه‌ها را در انزوا صیقل می‌دهد، مسخره کرد.

💡 Some nineteenth-century tracts labeled every solitary pleasure seeker an onanist, revealing more about social anxieties than medical science.

برخی از رساله‌های قرن نوزدهم هر فرد تنها و جویای لذت را یک خودارضایی می‌دانستند که بیشتر از علم پزشکی، اضطراب‌های اجتماعی را آشکار می‌کرد.

💡 And there are indecencies even more bizarre: onanists breaking a sweat on monkeys, ponies, birds; a religious freak who cut lake’s head off; a deranged man who took to urinating in an elk’s mouth.

و حتی موارد بی‌شرمانه‌ای عجیب‌تر هم وجود دارد: افرادی که روی میمون‌ها، اسب‌های کوچک و پرندگان خودارضایی می‌کنند؛ یک فرد مذهبی عجیب و غریب که سر لیک را از بدنش جدا می‌کند؛ یک مرد دیوانه که عادت کرده در دهان یک گوزن ادرار کند.

💡 Shafer’s column also contained this memorable line: “He was an onanist, playing self-abuse games with his copy, but he wasn’t any sort of plagiarist.”

ستون شفر همچنین حاوی این جمله به یاد ماندنی بود: «او یک خودارضایی‌گر بود و با نسخه‌اش بازی‌های خودآزاری انجام می‌داد، اما به هیچ وجه دزد ادبی نبود.»