oleomargarine

💡 Nevertheless, with the butter shortages of World War II, oleomargarine continued its inexorable climb.

با این وجود، با کمبود کره در جنگ جهانی دوم، اولئومارگارین به روند صعودی بی‌وقفه خود ادامه داد.

💡 The purpose was to get yellow oleomargarine by the case, which was substantially cheaper than butter.

هدف این بود که در نهایت اولئومارگارین زرد به دست آید که به طور قابل توجهی ارزان‌تر از کره بود.

💡 Laws once required dye packets so consumers could color oleomargarine, a compromise between dairy lobbies and kitchen pragmatists.

زمانی قوانین، بسته‌های رنگ را الزامی می‌کردند تا مصرف‌کنندگان بتوانند اولئومارگارین را رنگ کنند، که این سازشی بین لابی‌های لبنیات و عمل‌گرایان آشپزخانه بود.

💡 The last time Colorado voters repealed a state law was in 1932, when it overturned a tax on oleomargarine.

آخرین باری که رأی‌دهندگان کلرادو یک قانون ایالتی را لغو کردند، در سال ۱۹۳۲ بود که مالیات بر اولئومارگارین را لغو کردند.

💡 Recipes from the Depression era swap butter for oleomargarine, teaching thrift without surrendering taste entirely.

دستور پخت‌های مربوط به دوران رکود بزرگ، کره را با اولئومارگارین جایگزین می‌کنند و صرفه‌جویی را بدون از دست دادن کامل طعم غذا آموزش می‌دهند.

💡 The label still says oleomargarine in some regions, preserving a mouthful from earlier advertising battles.

روی برچسب هنوز در برخی مناطق اولئومارگارین نوشته شده است، که از نبردهای تبلیغاتی قبلی لقمه‌ای را حفظ کرده است.