old-man cactus

💡 The old man cactus on my desk grows comically shaggy, a plant version of a kindly librarian.

کاکتوس پیرمرد روی میزم به طرز خنده‌داری پرپشت شده، نسخه‌ی گیاهیِ یک کتابدار مهربان.

💡 Cephalocereus senilis, known as old-man cactus for its long, downy white spines, can be seen in a photograph of Kahlo in her garden taken in 1951 by the French photojournalist Gisèle Freund.

سفالوسرئوس سنیلیس، که به خاطر خارهای بلند و سفید کرک‌دارش به کاکتوس پیرمرد معروف است، در عکسی از کالو در باغش که در سال ۱۹۵۱ توسط عکاس خبری فرانسوی، ژیزل فروند، گرفته شده، دیده می‌شود.

💡 Nurseries warn that old man cactus spines look soft but deliver memorable lessons.

گلخانه‌ها هشدار می‌دهند که خارهای کاکتوس پیرمرد نرم به نظر می‌رسند اما درس‌های به‌یادماندنی‌ای به گیاه می‌دهند.

💡 To this character, the plant owes it name Old-Man Cactus; but, by a curious inversion of what obtains in the human kind, old plants are less conspicuous by their white hairs than the younger ones.

به همین دلیل، این گیاه نام کاکتوس پیرمرد را به خود گرفته است؛ اما، برخلاف آنچه در گونه‌های انسانی دیده می‌شود، گیاهان پیر با موهای سفیدشان کمتر از گیاهان جوان‌تر به چشم می‌آیند.

💡 A thriving old man cactus prefers bright light, dry humor, and infrequent, thoughtful watering.

یک کاکتوس پیرمردِ پررونق، نور زیاد، هوای خشک و آبیاری کم و با دقت را ترجیح می‌دهد.