💡 Remains of the timbers of an Iron Age house destroyed by fire were among the finds made An ogham inscription on a piece of bone was uncovered.
بقایای چوبهای یک خانه متعلق به عصر آهن که در اثر آتشسوزی ویران شده بود، از جمله یافتههای این کاوش بود. همچنین کتیبهای به خط اوگام روی یک تکه استخوان کشف شد.
💡 When a king died, his people raised his ferta, set up his stone, and engraved upon it, at least in later times, his name in ogham.
وقتی پادشاهی میمرد، مردمش فرتای او را بالا میبردند، سنگ او را برپا میکردند و حداقل در دوران بعدی، نام او را به خط اوگام روی آن حکاکی میکردند.
💡 Linguists trace ogham inscriptions to boundary markers, where language and law share lichen.
زبانشناسان کتیبههای اوگام را تا نشانههای مرزی ردیابی میکنند، جایی که زبان و قانون گلسنگ مشترک دارند.
💡 We practiced writing ogham with twigs in sand, delightfully inaccurate and happily sandy.
ما نوشتن اوگام را با شاخههایی در شن تمرین کردیم، که به طرز لذتبخشی نادرست و به طرز شادیآوری شنی بود.
💡 A piece of bone marked with an ogham inscription, an ancient text that arrived in Scotland from Ireland, was also found.
همچنین تکهای استخوان که با کتیبهای به خط اوگام، متنی باستانی که از ایرلند به اسکاتلند رسیده بود، مشخص شده بود، پیدا شد.
💡 Stony pillars carved in ogham record names, land, and stubborn pride in grooves like wind-made music.
ستونهای سنگی تراشیده شده با نامهای ثبت شدهی اوگام، زمین، و غرور سرسختانه در شیارهایی مانند موسیقی ساخته شده توسط باد.