nom de plume

💡 As he explained of his nom de plume, in typically oracular fashion: “One is a beginning and two is the next step. Two is forever.”

همانطور که او در مورد لقبش، به شیوه‌ای که معمولاً غیب‌گویانه است، توضیح داد: «یک، آغاز است و دو، گام بعدی. دو، ابدیت است.»

💡 The novelist’s nom de plume became more recognizable than her legal name, complicating travel reservations and award certificates.

نام مستعار این رمان‌نویس از نام قانونی‌اش شناخته‌تر شد و رزرو سفر و دریافت گواهی‌های جایزه را پیچیده کرد.

💡 Eduard Limonov then—an appropriate nom de plume for a dissident poet arriving in 1974 New York, a metropolis of graffiti and project fires, of blackouts and serial killers.

ادوارد لیمونوف در آن زمان - لقب مناسبی برای شاعری مخالف که در سال ۱۹۷۴ به نیویورک، کلان‌شهری از گرافیتی‌ها و آتش‌سوزی‌های پروژه‌ای، خاموشی‌ها و قاتلان زنجیره‌ای، رسید.

💡 “Shopaholic” marked her first foray into romance with her famed nom de plume — a mash-up of her middle name and her mother’s maiden name.

«معتاد به خرید» اولین تجربه عاشقانه او با نام مستعار معروفش - ترکیبی از نام میانی خود و نام خانوادگی مادرش - بود.

💡 She published under a nom de plume so reviews wouldn’t bias colleagues, letting the manuscript compete without departmental politics.

او با نام مستعار منتشر می‌کرد تا نقدها همکاران را تحت تأثیر قرار ندهد و اجازه دهد نسخه خطی بدون سیاست‌های دپارتمانی رقابت کند.

💡 Choosing a nom de plume allowed him to write romance free from expectations attached to his established nonfiction career.

انتخاب یک نام مستعار به او اجازه داد تا رمان‌های عاشقانه بنویسد، فارغ از انتظاراتی که از حرفه‌ی غیرداستانی‌اش داشت.