nibbana

💡 Temperance and charity, the discernment of holy truth, the perception of Nibbána: this is the greatest blessing.

اعتدال و نیکوکاری، تشخیص حقیقت مقدس، درک نیبانا: این بزرگترین نعمت است.

💡 Texts portray nibbana without metaphysical fireworks, reminding practitioners that liberation often appears as quiet clarity rather than dramatic visions or ecstatic transport.

متون، نیبانا را بدون آتش‌بازی‌های متافیزیکی به تصویر می‌کشند و به تمرین‌کنندگان یادآوری می‌کنند که رهایی اغلب به صورت وضوحی آرام ظاهر می‌شود، نه رؤیاهای دراماتیک یا انتقالی وجدآمیز.

💡 For some views as to the derivation of nibbana, nibbuto, etc. see J.P.T.S.

برای برخی دیدگاه‌ها در مورد ریشه‌یابی نیبانا، نیبوتو و غیره، به JPTS مراجعه کنید.

💡 The teacher described nibbana as freedom from clinging, inviting students to test ideas through ethical action, steady attention, and compassionate curiosity in daily routines.

معلم، نیبانا را به عنوان رهایی از چسبیدن توصیف کرد، که دانش‌آموزان را به آزمایش ایده‌ها از طریق عمل اخلاقی، توجه مداوم و کنجکاوی دلسوزانه در کارهای روزمره دعوت می‌کند.

💡 Debates about nibbana encouraged respectful listening, careful translation, and humility regarding cultural lenses that shape how suffering, self, and cessation are understood.

بحث‌ها در مورد نیبانا، گوش دادن محترمانه، ترجمه دقیق و فروتنی در مورد لنزهای فرهنگی که نحوه درک رنج، خود و ترک را شکل می‌دهند، تشویق کرد.

💡 Any one who seeks to discuss whether Nibbâna is either a positive and eternal state or a mere state of non-existence or annihilation, takes a view which has been discarded in Buddhism as heretical.

هر کسی که بخواهد بحث کند که آیا نیبانا یک حالت مثبت و ابدی است یا صرفاً حالت عدم یا نابودی، دیدگاهی را اتخاذ می‌کند که در بودیسم به عنوان بدعت‌گذاری رد شده است.