new federalism

💡 In 1972, President Richard M. Nixon’s “New Federalism” initiated practically unrestricted revenue sharing under his State and Local Assistance Act.

در سال ۱۹۷۲، «فدرالیسم جدید» رئیس جمهور ریچارد ام. نیکسون، تحت قانون کمک‌های ایالتی و محلی، عملاً تقسیم درآمد بدون محدودیت را آغاز کرد.

💡 The policy seminar dissected new federalism, debating whether devolving responsibilities strengthens local innovation or simply shifts costs without adequate resources.

این سمینار سیاست‌گذاری، فدرالیسم جدید را موشکافی کرد و در مورد اینکه آیا واگذاری مسئولیت‌ها نوآوری محلی را تقویت می‌کند یا صرفاً هزینه‌ها را بدون منابع کافی تغییر می‌دهد، بحث کرد.

💡 Advocates of new federalism highlight flexibility; critics worry about uneven services and eroded national standards protecting vulnerable populations.

طرفداران فدرالیسم جدید بر انعطاف‌پذیری تأکید دارند؛ منتقدان نگران خدمات ناهموار و استانداردهای ملی فرسوده‌ای هستند که از جمعیت‌های آسیب‌پذیر محافظت می‌کنند.

💡 Court of Appeals for the Fourth Circuit, based in Richmond, Virginia, Luttig was at the forefront of the new federalism movement, according to a 2006 story in The New York Times.

طبق گزارشی در سال ۲۰۰۶ در نیویورک تایمز، لاتیگ، دادگاه تجدیدنظر حوزه چهارم، مستقر در ریچموند، ویرجینیا، در خط مقدم جنبش فدرالیسم جدید قرار داشت.

💡 Historical case studies of new federalism reveal unexpected alliances, with governors and mayors negotiating pragmatic arrangements regardless of party labels.

مطالعات موردی تاریخی فدرالیسم جدید، اتحادهای غیرمنتظره‌ای را آشکار می‌کند که در آن‌ها فرمانداران و شهرداران صرف نظر از برچسب‌های حزبی، در حال مذاکره برای ترتیبات عمل‌گرایانه هستند.