Narmer

💡 A statue of a hamadryas baboon inscribed with King Narmer’s name dates to between 3150 B.C. and 3100 B.C.;

مجسمه‌ای از یک بابون هامادریاس که نام شاه نارمر بر روی آن حک شده است، به بین سال‌های ۳۱۵۰ تا ۳۱۰۰ پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد؛

💡 Archaeologists debate whether Narmer unified realms symbolically or administratively; either way, the name Narmer still pulls attention like a lodestone in survey courses.

باستان‌شناسان در مورد اینکه آیا نارمر قلمروها را به صورت نمادین یا اداری متحد کرد، بحث می‌کنند؛ در هر صورت، نام نارمر هنوز هم مانند یک سنگ راهنما در مسیرهای نقشه‌برداری توجه را به خود جلب می‌کند.

💡 “The smiting motif would have been a public display of King Narmer’s power over his enemy, smashing the skull to bloody bits,” Dr. Cooney said.

دکتر کونی گفت: «نقوش کوبنده می‌توانسته نمایش عمومی قدرت شاه نارمر بر دشمنش باشد که جمجمه را به تکه‌های خونین تبدیل می‌کرد.»

💡 In the museum, the Narmer Palette anchors discussions of kingship and iconography, its carved animals teaching students how power first learned to pose convincingly for eternity.

در موزه، پالت نارمر مباحث مربوط به پادشاهی و شمایل‌نگاری را مطرح می‌کند، حیوانات حکاکی‌شده‌ی آن به دانش‌آموزان می‌آموزد که چگونه قدرت برای اولین بار یاد گرفت که برای ابدیت ژست قانع‌کننده‌ای بگیرد.

💡 A teacher used Narmer to explain why chronology matters, because mixing dynasties turns history into soup that tastes impressively confident yet strangely confusing.

یک معلم از نارمر برای توضیح اهمیت گاه‌شماری استفاده کرد، زیرا ترکیب سلسله‌ها، تاریخ را به سوپی تبدیل می‌کند که طعمی چشمگیر و مطمئن اما به طرز عجیبی گیج‌کننده دارد.

💡 The brewery is likely to date back to the era of King Narmer, according to the Supreme Council of Antiquities.

طبق اعلام شورای عالی آثار باستانی، قدمت این کارخانه آبجوسازی احتمالاً به دوران شاه نارمر بازمی‌گردد.